Polanica Zdrój

57-320 Polanica-Zdrój

Tags: Polanica-Zdrój

(Ilość opinii: 2)

Polanica Zdrój

położona na wysokości 380-410 m n.p.m u podnóża masywu Piekielnej Góry (południowo-wschodni kraniec Gór Stołowych). Południowa część miasta (dzielnica Sokołówka) opiera się o zbocza Gór Bystrzyckich w województwie dolnośląskim. Otaczają ją urzekające swą urodą Sudety i ich nieskalana wielkim przemysłem czystość. Uzdrowiskowy charakter miejscowości wyznaczają licznie tu występujące źródła wód mineralnych. Uzdrowisko Polanica i jej okolice ze względu na szczególne warunki klimatyczne, geologiczne, bazę leczniczą przygotowaną do przyjęcia wielu kuracjuszy oraz malownicze położenie wydaje się być miejscem szczególnie wartym polecenia dla ludzi zmęczonych, schorowanych i przepracowanych. Polanica już od wielu lat, ma ugruntowaną pozycję wśród światowych uzdrowisk. Doskonały klimat i piękne pejzaże okolicznych Gór Stołowych i Bystrzyckich, smaczne wody mineralne to tylko niektóre walory tego uzdrowiska.

Jak większość tego typu miejscowości, miasto leży w parku. Tradycyjnie także wszystkie obiekty uzdrowiskowe położone są w Parku Uzdrowiskowym, w którym obok roślinności rodzimej znajduje się również sporo okazów flory egzotycznej oraz oryginalne klomby w formie pięknych dywanów kwiatowych. W parku znajdują się: Zakład Przyrodoleczniczy, Pijalnia, Teatr Zdrojowy, Sala Koncertowa. W części miasta położonej poza parkiem znajdziemy całą infrastrukturę kulturalno-rozrywkową, tj.: liczne kawiarnie, pensjonaty, tereny rekreacyjne, basen kryty i otwarty, ciekawe trasy spacerowe.

Podstawowe profile lecznictwa uzdrowiskowego w Polanicy Zdroju:

• Kardiologia - zmiany zwyrodnieniowe mięśnia sercowego, choroba wieńcowa serca, nadciśnienie tętnicze.
• Gastrologia - choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, stany zapalne pęcherzyka żółciowego i trzustki, nieżyty żołądka i jelit.
• Narząd ruchu

Uzdrowisko Polanica Zdrój

Dość wcześnie, bo już w wieku XVI, Polanica zaczyna słynąć ze źródeł wód mineralnych. Polanickie wody często sprowadzano na uczty biesiadne i wesela. W roku 1595 miejscowość stała się własnością Jezuitów, którzy osiedlili się tu uznając, że Polanica jest "zdrowym i przyjemnym miejscem pobytu". Doceniając wartość źródeł, Jezuici zajęli się ich eksploatacją. Rokiem przełomowym w dziejach Polanicy był rok 1828. Wówczas właścicielem miasta został kłodzki kupiec Józef Gromls. Zbudował on małą pijalnię oraz drewniane łazienki. W tym miejscu zaczyna się historia Polanicy jako uzdrowiska.

Przeprowadzone analizy wód polanickich dowiodły, iż źródła miejscowe dorównują a nawet pod pewnymi względami przewyższają uznane już wody dusznickie. Od roku 1875 systematycznie wzrastała liczba kuracjuszy. Wraz z odkryciem nowych źródeł oraz przejęciem Polanicy przez spółkę "Zarząd Uzdrowiska Polanica" nastąpił przełom w dalszym rozwoju uzdrowiska. Wybudowano Dom Zdrojowy i doprowadzono elektryczność. Przed II wojną światową Polanica była znanym i cenionym kurortem w całej Europie.