Skamieniałe Miasto

Rezerwat przyrody nieożywionej „Skamieniałe Miasto” położony jest około 700 m na południe od centrum Ciężkowic, na północnozachodnich stokach wzniesienia „Skała”(365 m n.p.m).
Obszar „Skamieniałego Miasta” jest pierwszym w Karpatach, gdzie zidentyfikowano struktury kopalnych podmorskich osuwisk. Skałki występujące w rezerwacie zbudowane są z piaskowca cieżkowickiego, który pojawił się około 30 mln lat temu (w erze kenozoicznej, w epoce dolno-eoceńskiej). Rezerwat zajmuje powierzchnię 15 ha. Przez Skamieniałe Miasto prowadzi jeden szlak koloru niebieskiego. Czas przejścia nawet niewprawnym turystom nie powinien przekroczyć od 60  do 90 minut.

Na trasie wędrówki znajdują się najciekawsze i najatrakcyjniejsze formy skalne charakteryzujące się m.in. okazałymi wymiarami i oryginalnymi kształtami, takimi jak: baszty, ambony, platformy, grzędy i grzyby skalne, progi, nawisy. Wprawne oko dostrzeże, że na powierzchni skałek wciąż zachodzą procesy wietrzenia, prowadzące do powolnego rozpadu skałek.
Roślinność rezerwatu jest przeważnie leśna. Głównie jest to las mieszany sosnowo-dębowy. Skałki porasta częściowo roślinność zielna, krzewy i drzewa. Na szczególną uwagę zasługują pojedyncze skarłowaciałe sosny, porastające szczytowe partie niektórych skałek.
Do osobliwości zaliczyć należy występowanie cebulicy dwulistnej.

Rys historyczny:

O powstaniu Skamieniałego Miasta krąży wiele legend i podań. Jedna z nich mówi, iż Skamieniałe Miasto powstało wskutek kary bożej, jaka została nałożona na mieszkańców i ich prawdziwe budowle.

Kolejna legenda mówi, iż nieszczęśliwa dziewczyna na wiadomość o haniebnej zdradzie popełniła samobójstwo, ale nawet śmierć nie zdoła osuszyć jej łez, które do dziś dnia wypływają spod ziemi i dają początek strumykowi tworzącemu wodospad i głęboki wąwóz.

A prawda była taka:

Rezerwat „Skamieniałe miasto” tworzą piaskowce ciężkowickie. Pierwotnie osadziły się one jako luźny materiał w basenie morskim w okresie trzeciorzędu. Dzięki diagenezie przeobraził się on w skałę zwięzłą. Wówczas w miejscach, gdzie ilość spoiwa była większa utworzyły się dzisiejsze skałki. Następnie „do pracy” wkroczyły ruchy górotwórcze, które spowodowały wyniesienie, przemieszczenie i sfałdowanie fliszowych utworów skalnych. Ostateczne modelowanie powierzchni skałek przypadło na okres polodowcowy i trwa do dziś. Głównymi czynnikami, które miały wpływ na „Skamieniałe miasto” i nieprzerwanie wciąż kształtują jego powierzchnię, są procesy wietrzenia i erozji.