Obóz Majdanek usytuowany na południowo-wschodnich obrzeżach Lublina, przy drodze wiodącej do Zamościa i Lwowa, dzisiaj jest jedynie tragiczną pamiątką tamtych wydarzeń. Na części terenu byłego obozu koncentracyjnego już jesienią 1944 r powstało Państwowe Muzeum na Majdanku. Dzisiaj na terenie byłego obozu przybywający tu turyści podziwiają monumentalny pomnik, poświęcony ofiarom nazizmu, autorstwa inż. arch. Wiktora Tołkina. Monument składa się z dwóch głównych części: pomnika-bramy oraz wielkiego mauzoleum zawierającego prochy ludzkie z terenów obozowych. Muzeum opiekuje się również wielkim archiwum pozostałym po administracji SS.

Obejrzeć można bogate zbiory historyczne pochodzące z obozu koncentracyjnego na Majdanku oraz zbiory sztuki współczesnej o tematyce martyrologicznej i antytotalitarnej z zakresu: malarstwa, grafiki, rzeźby, rysunku, fotografii, medalierstwa.

Największe wrażenie robią autentyczne przedmioty pochodzące z obozu koncentracyjnego na Majdanku, przejęte przez Muzeum po oswobodzeniu oraz znalezione na terenie w czasie prac porządkowych.

Zbiory pogrupowane są w następujących działach:

• Tekstylia: ubrania pasiaki, więźniarska odzież cywilna i wojskowa, numery płócienne obozowe, opaski funkcyjne.
• Przedmioty osobiste przywiezione przez więźniów do obozu: naszywki i przywieszki bagażowe, okulary, klucze, maszynki do golenia, różnego rodzaju szczotki i szczoteczki, naczynia i sztućce, walizki.
• Obuwie: buty obozowe drewniane i ze słomy oraz cywilne obuwie damskie, męskie i dziecięce, ok. 280 tys.
• Przedmioty związane z funkcjonowaniem obozu: prycze, stoły, tablice obozowe, numery metalowe, narzędzia medyczne, kotły, urządzenia pralnicze, reflektory.
• Narzędzia terroru i śmierci: pejcze, podwozia samochodów ciężarowych, piece krematoryjne, szubienica, puszki po cyklonie B, cyklon B
• Eksploatacja zwłok: urny, włosy, prochy, protezy dentystyczne
• Przedmioty kultu religijnego: modlitewniki różnych wyznań, różańce, zwoje tory, tefiliny, fragmenty macew
• Przedmioty artystyczne wykonane przez więźniów w obozie: pierścionki, bransoletki, papierośnice, kałamarze, popielniczki, przyciski do papieru, wisiorki, rysunki
• Stałe obiekty poobozowe: komory gazowe, łaźnie, krematorium, baraki więźniarskie i administracyjne, budki i wieże wartownicze, Kolumna Trzech Orłów oraz współczesne pomniki na terenie Państwowego Muzeum na Majdanku: Pomnik Walki i Męczeństwa, Mauzoleum, Dzwon Pokoju, 3 obeliski.

Niemiecki obóz koncentracyjny w Lublinie, nazywany potocznie Majdankiem, powstał na mocy decyzji Heinricha Himmlera. Początkowo obóz miał stanowić rezerwuar darmowej siły roboczej dla urzeczywistnienia planów powiększenia imperium germańskiego na Wschodzie.

Obóz, usytuowany na południowo-wschodnich obrzeżach Lublina, przy drodze wiodącej do Zamościa i Lwowa, zajmował powierzchnię 270 ha. Składał się z trzech sektorów: segmentu SS, kompleksu gospodarczego oraz części więźniarskiej (Schutzhaftlager), którą tworzyło pięć tzw. pól z drewnianymi barakami do zakwaterowania więźniów.

Majdanek funkcjonował od października 1941 do lipca 1944. Początkowo osadzano tu jedynie mężczyzn, w tym od stycznia 1943 roku polskich więźniów politycznych. Jednak w październiku 1942 roku pojawiły się pierwsze transporty z kobietami i dziećmi. Więźniowie pochodzili prawie z 30 państw. Dominowali Polacy i Żydzi. Poza nimi najliczniejszymi grupami narodowościowymi byli Rosjanie, Czesi, Białorusini i Ukraińcy. Przedstawiciele innych narodowości stanowili niewielki odsetek ogółu więźniów (m.in. Francuzi, Niemcy).

Spośród prawdopodobnie 150 tys. więźniów, którzy przeszli przez Majdanek, wg najnowszych ustaleń w komorach gazowych, z głodu, chorób, wycieńczenia i od broni życie straciło blisko 80 tysięcy osób, w tym około 60 tysięcy Żydów.

Dla zatarcia śladów zbrodni, zwłoki pomordowanych i zmarłych palono na stosach spaleniskowych i w krematorium.

Tragiczna historia lubelskiego obozu koncentracyjnego dobiegła końca 23 lipca 1944, po wkroczeniu do Lublina Armii Czerwonej.

Wkrótce na terenie Majdanka zaczął funkcjonować obóz NKWD dla aresztowanych członków polskiego Państwa Podziemnego. W barakach byłego obozu przetrzymywano także jeszcze przez pewien czas wziętych do niewoli żołnierzy niemieckich.

Teren i obiekty historyczne

• kwiecień – październik - 9.00 – 18.00
• listopad-marzec - 9.00 – 16.00

Baraki ekspozycyjne nr 43, 44

• kwiecień – październik - 9.00 – 17.00
• listopad-marzec - nieczynne

Centrum Obsługi Zwiedzających

kino, wydawnictwa, przewodnicy

• kwiecień – październik - 9.00 – 17.00
• listopad-marzec9.00 – 16.00

Dodatkowo stała wystawa historyczna oraz Centrum Obsługi Zwiedzających nieczynne w: poniedziałki, Nowy Rok, Święta Wielkanocne, 1 i 3 maja, Boże Ciało, 15 sierpnia, 1 i 11 listopada oraz 25 i 26 grudnia

Wstęp indywidualny do Muzeum jest bezpłatny.

Istnieje możliwość zarezerwowania przewodnika:

• Grupa do 10 osób – 60 zł (w języku polskim)
• Grupa powyżej 10 osób – 90 zł (w języku polskim),(grupa może liczyć maksymalnie 30 osób)
• Grupa do 10 osób – 120 zł (w języku obcym)
• Grupa powyżej 10 osób – 180 zł (w języku obcym),(grupa może liczyć maksymalnie 30 osób).

Wszyscy zainteresowani mogą obejrzeć projekcję filmową przedstawiającą tamte tragiczne wydarzenia – bilet kosztuje 3 zł od osoby.