Szczyrk

leży w północno-wschodniej części Beskidu Śląskiego. Od Bielska-Białej dzieli go zaledwie 15km, a od Żywca – 17 km. Miasto leży na wysokości od 460 do 600 m n.p.m.

Przybywającym tu licznie turystom Szczyrk kojarzy się z górami pełnymi szlaków turystycznych i rowerowych, z kolejką krzesełkową na Skrzyczne, nieprawdopodobnie pięknymi krajobrazami oraz z pięknymi hotelami. Narciarzom Szczyrk kojarzy się z najlepszymi w Polsce trasami i dziesiątkami wyciągów narciarskich. Sezon zimowy trwa tu od grudnia do kwietnia, bo tak zalega pokrywa śnieżna. Szczególnie korzystnymi cechami klimatu są: czyste górskie powietrze, duże nasłonecznienie, korzystny układ temperatur i dobra wilgotność powietrza. Klimat sprzyja rekonwalescencji po chorobach dróg oddechowych i serca.

Bogactwo środowiska przyrodniczego Szczyrku podnosi jego walory rekreacyjno-wypoczynkowe, a w szczególności krajobraz o urozmaiconym świecie roślinnym z dominacją lasów świerkowych i bukowych, pokrywających całe zbocza gór. W otaczających tu lasach można spotkać: sarny, kuny, borsuki i lisy. Na zboczach gór można spotkać popularnego padalca, salamandrę, zaskrońca i żmiję. W Żylicy pływają pstrągi i lipienie.

Jednak Szczyrk to nie tylko świetnie przygotowane trasy narciarskie, walory krajoznawcze i przyrodnicze. W mieście znajduje się także wiele cennych zabytków. W zasadzie wszystkie mają tu związek z kultem religijnym. Najstarszym liczącym ponad 200 lat jest kościół pod wezwaniem św. Jakuba. Cały drewniany, zbudowany z belek związanych w zrąb. Dumą kościoła jest barokowa ambona, chrzcielnica, i kropielnica z 1800 roku.

Specjalne atrakcje:

• Kościół parafialny pod wezwaniem św. Jakuba - 200-letni zabytek z barokową amboną
• Kościół NMP „na Górce” wraz z uzdrawiającym źródełkiem
• Kaplice murowane z lat: 1829, 1830 roku
• Kamienne figury przydrożne z pierwszej połowy XIX w.
• Drewniany krzyż misyjny z 1730 r.
• Wiele regionalnych chat, jeszcze z XIX w.
• Parafia ewangelicka w Szczyrku - Salmopolu
• Zabytkowy Biały Krzyż na Przełęczy Salmopolskiej
• Zajazd „Pod Białym Krzyżem” w chacie góralskiej z wykutą grotą
• Malinowskie Skały przy czerwonym szlaku, wiodącym ze Skrzycznego.
• Grota Klimczoka pod szczytem Trzech Kopcy
• Ruiny „Diabelskiego Młyna” nad Jaworzyną
• Jaskinia „lodowa” w rejonie Beskidu Węgierskiego
• Zabytkowe lipy przy kościele św. Jakuba, gdzie wiązano za karę przestępców
• Beskidzka Galeria Sztuki

Szczyrk

był osadą międzynarodową. Pewnie zabrzmi to nieprawdopodobnie, ale tak rzeczywiście było. Obok polskich zbiegów i skazańców, około XV wieku zawędrowali tu koczownicy z Bałkan. Zatem mieszanka szlacheckiej krwi niemieckiej i austriackiej, żołnierskiej z Węgier oraz słowackiej i czeskiej spowodowała, że Szczyrk stał się zalążkiem zintegrowanej Europy.

Od wieków tutejsi mieszkańcy zajmowali się uprawą ziemi, karczowaniem lasów, pasterstwem, hodowlą i myślistwem. Wraz z rozwojem ludności, osadnictwo przesuwało się dalej w kierunku gór, a górale rozwijali nowe formy gospodarki. Dzięki temu zwiększyła się produkcja drewna i rozwinęło pasterstwo. Wytwarzano także sukno z owczego runa.

Rozwój turystyki rozpoczął się tuż po I wojnie światowej. Bezpośredni wpływ na to miały licznie tu wtedy działające lazarety, gdzie żołnierze austriaccy leczyli wojenne rany. Zanim wybuchła II wojna światowa w Szczyrku stanęło już około 10 pensjonatów. W 1924 roku powstało pierwsze schronisko na Skrzycznem. Natomiast w 1928 roku Salmopol, który był przez ponad 125 lat samodzielną miejscowością, został wchłonięty przez ekspansywnie rozwijający się Szczyrk. Tak też rozpoczęła się turystyczna ekspansja Szczyrku.