Stary Rynek w Poznaniu

Stary Rynek i jego okolice to jedno z najciekawszych miejsc do zwiedzania w Poznaniu. Piękny renesansowy ratusz i zabytkowe kamieniczki, urokliwe uliczki, wiele muzeów, pomników, kawiarenki i spacerujący ludzie tworzą niepowtarzalny klimat tego miejsca.

To trzeci co do wielkości Stary Rynek w Polsce. Zajmuje obszar 2 hektarów i jest prawie regularnym kwadratem o boku 141 m i jest jednym z największych w Europie. Uznawany za jeden z najpiękniejszych w kraju.

Otaczają go przeważnie dwupiętrowe kamienice, które swego czasu były – oprócz mieszkań – także warsztatami i sklepami. Dziś warsztaty i większość sklepów zniknęła z panoramy Rynku, pozostały mieszkania, trochę sklepów i mnóstwo restauracji, kawiarni i pubów. Nikt już nie handluje na straganach, poza sprzedawcami pamiątek lub w czasie Jarmarku Świętojańskiego, który odbywa się w czerwcu.

Oprócz urokliwych kamieniczek, o kształcie Starego Rynku decydują też Ratusz i waga miejska, odwach, pałace Mielżyńskich i Działyńskich, domki budnicze z podcieniami, pomnik Bamberki, cztery fontanny – Prozerpiny, Marsa, Apollina i Neptuna – czy pręgierz, ulubione miejsce spotkań poznaniaków. Latem jest tu mnóstwo kawiarnianych ogródków, a przez cały rok na rynku można spotkać gołębie.

Charakterystycznym elementem Poznania są trykające koziołki na wieży ratusza. Codziennie, gdy zegar ratuszowy wybija godzinę dwunastą w południe, w wieżyczce nad zegarem umieszczonym we frontowej elewacji otwierają się drzwiczki i ukazują się dwa blaszane koziołki.

Poznański Rynek

Stary Rynek w Poznaniu to kwadratowy plac wytyczony około 1253 roku. Długość boku wynosi około 141 m. Z każdego z boków wychodzą trzy ulice, z czego dwie skrajne z narożników. Każdą z pierzei podzielono pierwotnie na 16 równych działek. W centralnej części rynku umieszczono ratusz, wagę, sukiennice, kramy, ławy chlebowe, jatki a później także arsenał i odwach.

Rynek przez wiele lat stanowił centrum komunikacyjne miasta, a do 1945 tu mieściła się siedziba władz miasta. Funkcję handlową pełni od swego powstania do dziś.

W 1551 r. na ratuszu został zainstalowany zegar z koziołkami, który od tego momentu stał się nieodłącznym elementem Poznania. „Ojcem” koziołków i ich twórcą był Bartłomiej Wolf z Gubina.

Otaczające rynek kamieniczki zostały zrekonstruowane po zniszczeniach II wojny światowej w stylu nawiązującym do architektury baroku i renesansu. Dominującą budowlą na rynku jest renesansowy ratusz z połowy XVI w., dzieło Jana Baptysty Quadro z Lugano.