Szklarska Poręba

to miasto przepięknie położone, w dolinie rzeki Kamiennej i jej dopływów na wys. 440-886 m n.p.m., na skraju dwóch pasm Sudetów Zachodnich: Karkonoszy i Gór Izerskich. Wśród turystów kojarzona jest przede wszystkim ze sportami zimowymi: narciarstwem zjazdowym i coraz bardziej popularnym narciarstwem biegowym. Szklarska Poręba jest największym ośrodkiem sportów zimowych w polskich Sudetach. Centrum narciarskim jest masyw Szrenicy oraz okolice Łabskiego Szczytu, na których zlokalizowanych jest 5 tras zjazdowych o łącznej długości około 20 km, o różnym stopniu trudności. Dla narciarzy i snowboardzistów, głównym atutem Szklarskiej Poręby jest długo zalegającą pokrywa śnieżna – średnio przez 110 dni w roku, co sprawia, że stanowi prawdziwy raj dla miłośników „białego szaleństwa”.

Jednak Szklarska Poręba, popularna jest także latem, oferując setki kilometrów tras rowerowych i spacerowych o różnym stopniu trudności. Warto docenić biegnące tędy szlaki turystyczne – pięknie położone, malownicze trasy w obrębie Karkonoskiego Parku Narodowego i Górach Izerskich. Istnieją tu idealne warunki do uprawiania górskiej wspinaczki, jazdy konnej po rozległych ostępach leśnych oraz poszukiwania minerałów.

Szklarska Poręba jest znaną i cenioną, a także największą stacją klimatyczną Dolnego Śląska. Warunki klimatyczne, które tu panują, porównywalne są do walorów miejscowości alpejskich, położonych na wysokości powyżej 1200 m n.p.m.

Oprócz tego, Szklarska Poręba pretenduje do miana Mineralogicznej Stolicy Polski. Region ten jest niezwykle bogaty w powszechnie występujące w Karkonoszach i Górach Izerskich minerały, których sklasyfikowano tu ponad 50. Wiele z nich ma własności kamieni szlachetnych i półszlachetnych. Są to m.in.: ametysty, kryształy górskie, kwarce dymne, agaty, turmaliny, oliwiny, hiacynt -czerwono brunatna odmiana cyrkonu, izeryn - odmiana ilmenitu, moriony, awenturyn, beryl, turmalin, akwamaryn, topaz, kamień księżycowy.

Szklarska Poręba

Historia związana jest z rozwojem hutnictwa szkła. Dopiero od połowy XIX w. zaczęła intensywnie rozwijać się także turystyka. W połowie XIV w. powstała tutaj pierwsza huta szkła.

Choć zabrzmi to niewiarygodnie, to rozwój tego przemysłu wiązał się z intensywnym wyrębem lasów. Aby zdobyć drewno potrzebne do wytopu szkła, hutnicy musieli udawać się wzdłuż dolin potoków w głąb gór. Z „wędrującymi hutami szkła” wiąże się nazwa Szklarska Poręba, gdyż na szklarskich porębach powstawały osady pasterskie, które dały początek dzisiejszemu miastu. Przez kilkaset lat, hutnictwo szkła było wiodąca dziedziną tutejszej gospodarki. Głównym źródłem dochodu miejscowej ludności była praca w lesie (drwale), wytop szkła (hutnicy) oraz uprawa ziemi i pasterstwo. Ich budy pasterskie na wysokich partiach gór dały początek dzisiejszym schroniskom górskim.

Wieść o otaczających dookoła pięknych górskich krajobrazach szybko się rozeszła i spowodowała, że Szklarska Poręba stała się znaną stacją klimatyczną i turystyczną Dolnego Śląska. Przełomem w jej rozwoju była rozbudowa infrastruktury komunikacyjnej. Od tego momentu miasto stało się znanym centrum turystycznym i jednocześnie bazą sportów zimowych. Kolejnym, ważnym dla rozwoju turystyki wydarzeniem było wybudowanie w 1962 r. Kolei Linowej „Szrenica” (wyciąg krzesełkowy).

Pod koniec XIX wieku niebywały urok miejscowości przyciągnął do Szklarskiej Poręby artystów - pisarzy, poetów, malarzy i rzeźbiarzy. Tak powstała tutaj swoista kolonia artystyczna, którą wiernie podtrzymuje dzisiejsza bohema.