Opactwo Benedyktynów w Tyńcu

Tyniec leży w odległości około 12 km na południowy zachód od centrum Krakowa, na prawym brzegu Wisły. Dzisiaj to jedna z dzielnic Krakowa. Tyniec znany jest głównie dzięki znajdującemu się tu klasztorowi benedyktynów, istniejącemu od 1044 roku, jednemu z najbogatszych i najważniejszych w Polsce. Wspólnota ma prawie 1000 lat; przez cały ten czas skupiona na zachowaniu stałości monastycznego życia, modlitwie, pracy oraz stawianiu czoła wyzwaniom współczesności.

Tyniecki klasztor benedyktyński wciąż pełni swoje funkcje religijne. Jego malownicze położenie na białej wapiennej skale dodaje tylko podniosłości tego miejsca. Opactwo nie jest całkowicie zamknięte przed zwiedzającymi, ale specyfika tego miejsca wymaga od turystów pokory i stosownego zachowania. Z opactwa rozpościera się uroczy widok na Wisłę i ulokowaną na drugim jej brzegu wieś Piekary.

Na dziedzińcu uwagę turystów skupiają widoczne fragmenty bardzo starego muru, a w jego południowo-wschodniej części stoi zabytkowa XVII-wieczna studnia z daszkiem. Ciekawostką, na którą należy zwrócić uwagę jest fakt, iż studnia powstała bez użycia gwoździ. Głównym elementem sakralnym jest barokowy kościół św. Piotra i Pawła, w którego podziemiach około 40 lat temu odkryto groby siedmiu opatów i niezwykle rzadki złoty kielich podróżny. Znalezisko można obecnie obejrzeć na Wawelu.

Turyści, którzy w czasie swojego urlopu lubią odkrywać znane, ważne i warte zobaczenia miejsca i obiekty w Polsce, na pewno docenią wartość historyczną, religijną i architektoniczną Opactwa Benedyktynów.

Opactwo w Tyńcu

Położone dziś w granicach administracyjnych Krakowa, opactwo w Tyńcu jest najstarszym z istniejących dziś klasztorów w Polsce. Pierwsi benedyktyni przybyli tu około połowy XI w.

Istnienie tutaj klasztoru potwierdzają zachowane pozostałości kościoła, fundamenty i najstarsze pochówki.

Wśród historyków przeważa opinia, że tym, który zapoczątkował tyniecką fundację, był książę Kazimierz Odnowiciel, a inicjatorką była być może jego matka, królowa Rycheza. Zapewne dzięki jej pośrednictwu, właśnie z Kolonii (skąd pochodziła) przybyli do Krakowa pierwsi mnisi.

Po pierwszym rozbiorze klasztor trafił w ręce władz austriackich, które w 1816 roku zlikwidowały opactwo. Kilka lat później w Tyńcu osiedlili się biskupi, ale dość szybko przenieśli się stąd do Tarnowa. W roku 1831 zabudowania klasztorne strawił pożar i teren ponownie opustoszał i szybko zaczął popadać w ruinę. Przez ponad sto lat tereny opactwa pozostawały niezamieszkane i dopiero w sierpniu 1939 roku, na miesiąc przed II wojną światową wprowadziło się do niego jedenastu belgijskich mnichów. W niedługi czas po wojnie rozpoczął się proces odbudowy historycznego zabytku, który trwa po dziś dzień. W międzyczasie, w roku 1968 klasztor wrócił do rangi opactwa.

Zwiedzanie poza mszami. Msze Święte w Opactwie odbywają się:

• w dni powszednie - 6.30, 18.00
• w niedzielę i uroczystości - 6.30, 8.30, 10.30, 12.00, 18.00

Wstęp bezpłatny.